Importeren uit Amerika: douane, nultarief en oorsprong

Belangrijkste punten

• Sinds 1 juli 2026 geldt Verordening (EU) 2026/1455: voor een groot deel van de industriele goederen uit de VS is het invoerrecht nul procent.
• Het nultarief geldt alleen als je de niet-preferentiele Amerikaanse oorsprong kunt aantonen. “Made in USA” op de doos is daarvoor niet genoeg.
• In de invoeraangifte horen preferentiecode 300 of 320, documentcode U190 en de VS als land van oorsprong.
• Gaan de goederen via een derde land, dan moet je laten zien dat ze onder douanetoezicht bleven of niet zijn bewerkt.
• Invoer-btw betaal je altijd, ook bij nul procent invoerrecht, tenzij je hem verlegt met een vergunning artikel 23.

Een machinebouwer in Brabant koopt onderdelen bij een fabrikant in Ohio. Sinds de zomer staat zijn goederencode op nul procent invoerrecht, dus de inkoper rekent met een paar duizend euro besparing per container. Dan vraagt de douane bij de eerste zending om bewijs dat de onderdelen echt in de VS zijn gemaakt. De leverancier stuurt een factuur met “Made in USA” en verder niets. Het nultarief wordt geweigerd en het gewone tarief gaat er alsnog af.

Zo gaat het vaker dan nodig. De nieuwe regeling is een echt voordeel voor wie uit Amerika importeert, maar het voordeel zit niet in de code op de aangifte. Het zit in de papieren die je achter de hand hebt als de douane ernaar vraagt.

Hieronder staat wat er sinds 1 juli 2026 is veranderd, wat de douane van je vraagt en waar het in de praktijk misgaat.

Welke invoerrechten betaal je op goederen uit Amerika?

Dat hangt af van de goederencode, en sinds 1 juli 2026 ook van de vraag of die code onder Verordening (EU) 2026/1455 valt. Die verordening voert de afspraken uit die de EU en de VS in 2025 in een gezamenlijke verklaring maakten, en ze werkt met drie bijlagen.

• Bijlage I zet het invoerrecht op nul procent voor een brede reeks industriele goederen, waaronder chemicalien, farmaceutische producten, kunststoffen, ijzer, staal en aluminium, machines, voertuigen en onderdelen.
• Bijlage II schrapt het waardegebonden deel van het tarief voor bepaalde verse groenten, fruit en vruchtensappen.
• Bijlage III opent twintig tariefcontingenten tegen nul procent voor onder meer varkens- en bizonvlees, zuivel, noten, sojaolie, diervoeder, vis en zalm en verwerkte voedingsmiddelen.

Staat je code niet in een bijlage, dan betaal je het gewone derdelandentarief uit TARIC. Controleer het dus per code, en doe dat voordat je bestelt. Een verkeerde of te ruime code kost je hier dubbel: je betaalt het gewone tarief en je mist het nultarief waar je wel recht op had. Hoe je de juiste code vaststelt staat in ons stuk over de HS-code.

Reken het voordeel ook niet voor jaren vooruit in. De Europese Commissie kan de verlagingen schorsen als Amerikaanse import Europese producenten ernstige schade toebrengt, of als de VS zich niet aan hun kant van de afspraken houden.

Hoe toon je de Amerikaanse oorsprong aan?

Met bewijs dat het product in de VS is gemaakt of daar zijn laatste wezenlijke bewerking kreeg. Het gaat om niet-preferentiele oorsprong, en daarvoor bestaat geen standaardformulier.

Dat is het grootste verschil met een gewoon handelsakkoord. Bij preferentiele oorsprong werk je met een EUR.1 of een REX-verklaring op de factuur. Die systemen gelden hier niet, zoals we uitleggen in ons artikel over het certificaat van oorsprong, EUR.1 en REX. Voor de Amerikaanse regeling geldt vrije bewijsvoering: de douane beoordeelt wat je aanlevert, en kan om meer vragen.

Een vermelding “Made in USA”, een oorsprongsverklaring op de factuur of een certificaat van oorsprong is volgens evofenedex vaak niet voldoende. De douane kan ook vragen om:

• productiegegevens van de fabrikant;
• informatie over de gebruikte materialen en waar die vandaan komen;
• leveranciersverklaringen;
• andere stukken die het productieproces laten zien.

Leg daarom in het inkoopcontract vast welke oorsprongsinformatie de Amerikaanse leverancier aanlevert. Na de bestelling is je onderhandelingspositie een stuk zwakker.

Wat moet er in de invoeraangifte staan?

Drie gegevens, en zonder een van de drie krijg je het nultarief niet.

• Preferentiecode 300 voor het nultarief, of 320 voor goederen binnen een tariefcontingent.
• Documentcode U190 bij de aanvullende documenten, als verwijzing naar het bewijs van oorsprong.
• US als land van oorsprong.

Let op: de codes alleen zijn geen bewijs. Staan ze in de aangifte en kun je de oorsprong niet onderbouwen, dan kan de douane het verlaagde tarief alsnog weigeren, ook achteraf. Bewaar het bewijs dus bij de aangifte, niet in de mailbox van de inkoper.

Wat als de goederen via een ander land komen?

Dan moet je aantonen dat ze rechtstreeks uit de VS naar de EU zijn vervoerd, of dat ze tijdens de doorvoer onder douanetoezicht bleven.

Dat speelt vaker dan je denkt. Amerikaanse leveranciers verschepen naar Europa geregeld vanuit een distributiecentrum in het Verenigd Koninkrijk of via een overslaghaven buiten de EU. Bruikbaar bewijs is dan een doorgaande bill of lading of air waybill, een transitdocument of een certificaat van non-manipulatie, dat laat zien dat de goederen onderweg niet zijn gewijzigd of bewerkt.

Bewaar die vervoersdocumenten net zo zorgvuldig als het oorsprongsbewijs. De douane kan er ook na het inklaren nog om vragen.

Hoe bereken je de kosten van een zending uit de VS?

Je rekent met de douanewaarde: de prijs van de goederen plus de vracht en de verzekering tot de EU-grens. Koop je FOB Houston, dan hoort de zeevracht naar Rotterdam erbij. Welke kosten precies meetellen staat in ons stuk over de douanewaarde.

Een rekenvoorbeeld met ronde getallen: een douanewaarde van 50.000 euro, en stel dat het gewone tarief voor jouw code 4 procent is. Zonder nultarief betaal je 2.000 euro invoerrechten en 21 procent invoer-btw over 52.000 euro, dus 10.920 euro. Met het nultarief vervalt de 2.000 euro en betaal je 10.500 euro btw over 50.000 euro. Voor je eigen zending reken je dat uit met onze invoerrechtencalculator.

Die invoer-btw is het grootste bedrag op de rekening, en het nultarief verandert daar weinig aan. Met een vergunning artikel 23 verleg je hem naar je btw-aangifte, zodat je hem niet bij elke zending hoeft voor te schieten.

Waar gaat het bij import uit de VS in de praktijk mis?

Wij zien vooral deze vier dingen terugkomen.

• Een Amerikaanse leverancier die goederen uit Azie doorverkoopt. De factuur komt uit de VS, de oorsprong niet, en het nultarief geldt dan niet.
• Oorsprongsbewijs dat pas wordt opgevraagd als de douane erom vraagt. De container staat dan al te wachten.
• Een goederencode die de leverancier heeft opgegeven. Amerikaanse codes lopen na de eerste zes cijfers niet gelijk met de Europese.
• Een zending die via een derde land komt zonder doorgaand vervoersdocument.

Importeer je ook uit Azie, dan is het verschil groot. Voor Chinese goederen bestaat zo’n verlaging niet en spelen juist antidumpingrechten, zie ons stuk over importeren uit China.

Veelgestelde vragen

Q: Is alles uit Amerika nu vrij van invoerrechten?

Ans: Nee. Het nultarief geldt alleen voor de goederencodes in de bijlagen van Verordening (EU) 2026/1455, en voor landbouwproducten vaak alleen binnen een contingent. Voor de overige codes betaal je het gewone tarief. Invoer-btw betaal je altijd.

Q: Is een certificaat van oorsprong genoeg bewijs?

Ans: Niet altijd. Er is geen voorgeschreven bewijsstuk, en de douane kan aanvullende stukken vragen zoals productiegegevens en leveranciersverklaringen. Zorg dat je die van tevoren met je leverancier hebt afgesproken.

Q: Geldt het nultarief ook voor zendingen die al onderweg waren op 1 juli 2026?

Ans: De verordening is van toepassing sinds 1 juli 2026 en het tarief op het moment van de invoeraangifte telt. Twijfel je over een specifieke zending of een correctie achteraf, laat het dan per aangifte uitzoeken.

Q: Wat gebeurt er als de douane het nultarief later afwijst?

Ans: Dan volgt een navordering van het gewone invoerrecht en de btw daarover, als importeur ben jij daarvoor aansprakelijk. De douane kan in de regel tot drie jaar terug navorderen. Goed bewijs bij de aangifte voorkomt die discussie.

Q: Heb ik een douane-expediteur nodig voor import uit de VS?

Ans: Wettelijk niet, maar de aangifte loopt via systemen als DMS en Portbase en de nieuwe codes moeten precies kloppen. De meeste importeurs laten het daarom doen door een expediteur die ook het oorsprongsbewijs vooraf controleert.

Importeer je uit de VS en wil je weten of je zendingen onder het nultarief vallen? Wij controleren de goederencode en het oorsprongsbewijs voordat de goederen aankomen en verzorgen de douaneafhandeling, ook in het weekend. Je tekent een keer de machtiging, daarna regelen wij de aangiften.