Douane-entrepot uitgelegd: soorten, zekerheid en aansprakelijkheid

Belangrijkste punten

• Een douane-entrepot is een erkende opslagplaats waar niet-Uniegoederen liggen zonder dat invoerrechten en invoer-btw meteen verschuldigd zijn.
• Er is geen wettelijke maximumtermijn: goederen mogen blijven liggen tot ze onder een andere regeling worden geplaatst, vernietigd of weer uitgevoerd.
• Nederland kent in de praktijk twee vormen: het publieke entrepot type II (CW2) voor meerdere partijen en het particuliere entrepot (CWP) voor de vergunninghouder zelf.
• Bij een particulier entrepot draagt de vergunninghouder de volledige aansprakelijkheid; bij een publiek entrepot type II liggen vergunninghouder en gebruiker uit elkaar.
• Verkoop je de opgeslagen goederen door aan een klant buiten de EU, dan betaal je over dat deel nooit invoerrechten of invoer-btw.

Een douane-entrepot is een door de douane erkende opslagplaats waar je niet-Uniegoederen kunt opslaan zonder dat je invoerrechten en invoer-btw hoeft te betalen. Die heffingen worden opgeschort tot het moment dat je de goederen daadwerkelijk in het vrije verkeer brengt.

Verkoop je de goederen door naar een klant buiten de EU, dan betaal je ze helemaal nooit. Dat maakt het entrepot niet alleen een liquiditeitsinstrument maar ook een echt besparingsinstrument voor iedereen die Europa als distributiehub gebruikt.

De vraag die daarbij hoort wordt zelden beantwoord: vraag je zelf een vergunning aan, of plaats je je goederen in het entrepot van een ander? Dat verschil bepaalt wie aansprakelijk is als er iets misgaat, en het is een grotere beslissing dan de meeste importeurs denken.

In dit artikel leggen we uit welke soorten douane-entrepot er in Nederland bestaan, hoe de aansprakelijkheid is verdeeld, welke zekerheid je moet stellen, wat je met de goederen mag doen tijdens de opslag en hoe je een vergunning aanvraagt.

Wat is een douane-entrepot en wat levert het op?

Een douane-entrepot is een bijzondere regeling binnen het Douanewetboek van de Unie. Goederen die er liggen bevinden zich fysiek in de EU maar zijn douanetechnisch nog niet ingevoerd. Er is dus geen sprake van vrij verkeer, en er zijn geen invoerrechten of invoer-btw verschuldigd.

Er is geen wettelijke maximumtermijn voor de opslag. Goederen mogen in het entrepot blijven liggen tot je ze onder een andere douaneregeling plaatst, ze vernietigt, of ze het douanegebied van de Unie weer verlaten.

De drie situaties waarin dat echt geld oplevert:

• Je houdt Europese voorraad aan maar weet nog niet wanneer je verkoopt, en wilt de invoerrechten niet maanden vooruit financieren
• Een deel van je voorraad gaat uiteindelijk naar klanten buiten de EU, en daarover wil je nooit invoerrechten betalen
• Je wacht op een vergunning, een certificaat of een keuring en wilt de goederen alvast dicht bij de markt hebben liggen

Wat het niet is: een manier om onder de regels uit te komen. De goederen staan de hele tijd onder douanetoezicht, de administratie is streng, en de douane kan bij een controle jaren terugkijken.

Welke soorten douane-entrepot bestaan er in Nederland?

Het Douanewetboek maakt onderscheid tussen twee hoofdvormen, en dat onderscheid gaat over de vraag wie de goederen mag opslaan.

Een publiek douane-entrepot kan worden gebruikt voor opslag van goederen door iedereen. Een particulier douane-entrepot kan worden gebruikt voor opslag van goederen door de houder van de vergunning zelf.

Van de publieke varianten kent het wetboek type I, type II en type III. In Nederland komen type I en type III in de praktijk niet voor. Wat je hier tegenkomt is dus in vrijwel alle gevallen een van deze twee:

• Publiek douane-entrepot type II, afgekort CW2, waar meerdere partijen goederen kunnen inslaan
• Particulier douane-entrepot, afgekort CWP, waar alleen de vergunninghouder zijn eigen goederen opslaat

Kom je nog de aanduidingen type A tot en met E tegen, dan lees je verouderde informatie. Die indeling stamt uit het oude Communautair Douanewetboek en is met de invoering van het Douanewetboek van de Unie vervallen.

Wie is aansprakelijk als er iets misgaat?

Dit is het punt waarop de keuze tussen de twee vormen daadwerkelijk telt, en het wordt op vrijwel geen enkele dienstverlenerspagina uitgelegd.

Bij een particulier entrepot vallen twee rollen samen. De vergunninghouder is ook de houder van de regeling, en draagt daarmee zelf de volledige verantwoordelijkheid voor de goederen, de administratie en de opgeschorte heffingen.

Bij een publiek entrepot type II liggen die rollen uit elkaar. De vergunninghouder beheert de plaats en de administratie, maar de houder van de regeling, dus degene die de goederen inslaat, blijft verantwoordelijk voor de douaneschuld op zijn eigen goederen.

Praktisch betekent dat het volgende. Sla je in bij een logistiek dienstverlener met een CW2-vergunning, dan besteed je het beheer uit maar niet je aansprakelijkheid. Verdwijnt er voorraad of klopt de administratie niet, dan ben jij degene die de invoerrechten en btw verschuldigd wordt.

Dat is geen reden om het niet te doen. Het is wel een reden om te weten wat er in je contract met de entrepothouder staat over voorraadverschillen, inventarisatie en aansluiting van de administratie.

Welke zekerheid moet je stellen?

Voor een douane-entrepot moet je zekerheid stellen. Die zekerheid dekt de invoerrechten en belastingen die verschuldigd zouden zijn als de goederen aan het douanetoezicht worden onttrokken.

De hoogte hangt af van de aard en de waarde van de goederen die je gemiddeld in opslag hebt. Voor een entrepot met hoogbelaste goederen of accijnsgoederen ligt de zekerheid dus aanzienlijk hoger dan voor laagbelaste bulkgoederen.

Beschik je over een AEO-vergunning voor douanevereenvoudigingen, dan kan de vereiste zekerheid worden verlaagd. Dit is een van de concrete voordelen van de AEO-status die verder gaat dan minder controles, en het is een van de redenen dat entrepothouders die status vrijwel altijd hebben.

De precieze berekening en de mate van verlaging stelt de douane per vergunning vast. Reken dus niet met een vast percentage, maar vraag het uit voordat je een businesscase maakt.

Wat mag je met de goederen doen tijdens de opslag?

Goederen in een douane-entrepot mogen worden onderworpen aan zogenoemde gebruikelijke behandelingen. Dat zijn handelingen bedoeld om de goederen in goede staat te houden, hun presentatie te verbeteren of ze verkoopklaar te maken.

• Sorteren, wegen, meten en monsters nemen
• Ompakken, etiketteren en voorzien van verkoopverpakking
• Samenstellen van sets en het splitsen van zendingen
• Eenvoudig onderhoud gericht op behoud van de goederen

Wat niet mag, is bewerking waardoor de goederen van aard veranderen of onder een andere goederencode gaan vallen. Wil je daadwerkelijk produceren, assembleren of verwerken, dan is actieve veredeling de aangewezen regeling en niet het entrepot.

Let hierbij op de HS-code. Een behandeling die de classificatie verandert, verandert ook je invoerrechten, en dat is precies de grens die de douane bewaakt.

Hoe vraag je een vergunning douane-entrepot aan?

De vergunning vraag je aan via het EU Trader Portal, met eHerkenning. Voor een particulier entrepot gebruik je de invulinstructie voor de CWP-vergunning.

Waar de douane naar kijkt bij de beoordeling:

• Een EORI-nummer en een vestiging in het douanegebied van de Unie
• Een administratie waarin iedere in- en uitslag herleidbaar is tot een douaneaangifte
• Een fysieke locatie die de douane kan aanwijzen en controleren
• Een gestelde zekerheid die de opgeschorte heffingen dekt
• Een aantoonbare economische behoefte aan de regeling

Heb je nog geen EORI-nummer, dan begint het daar. Zonder EORI kun je geen enkele douanevergunning aanvragen.

De doorlooptijd is geen formaliteit. Reken op maanden, niet op weken, en houd er rekening mee dat de douane een fysieke beoordeling van de locatie en de administratie uitvoert voordat er iets wordt afgegeven.

Deskundige ondersteuning bij douane-entrepot

De keuze tussen een eigen vergunning en inslag bij een bestaande entrepothouder is vooral een keuze over aansprakelijkheid en volume. Voor wie continu voorraad aanhoudt loont een eigen CWP-vergunning. Voor wie een paar keer per jaar een partij wil parkeren, is inslag bij een derde vrijwel altijd verstandiger.

In beide gevallen staat of valt het met de administratie. Een entrepotadministratie waarin voorraad en douaneaangiften niet op elkaar aansluiten, is de snelste weg naar een navordering over de volledige opgeschorte heffingen.

The Customs Company is een AEO-gecertificeerde douanedienstverlener in Nederland met directe verbindingen met de Nederlandse Douane en Portbase.

Wij begeleiden met onze douanediensten de vergunningaanvraag, richten de entrepotadministratie in en verzorgen de aangiften bij in- en uitslag, zodat de opgeschorte heffingen altijd herleidbaar blijven tot een sluitende aangifte.

Veelgestelde vragen

Q: Hoe lang mogen goederen in een douane-entrepot blijven liggen?

Ans: Er geldt geen wettelijke maximumtermijn. Goederen mogen blijven liggen tot je ze onder een andere douaneregeling plaatst, ze vernietigt of ze het douanegebied van de Unie verlaten. In de praktijk wordt de termijn vooral begrensd door je opslagkosten en door de houdbaarheid van de goederen zelf.

Q: Wat is het verschil tussen een particulier en een publiek douane-entrepot?

Ans: In een particulier entrepot slaat alleen de vergunninghouder zijn eigen goederen op, en draagt hij zelf de volledige verantwoordelijkheid. In een publiek entrepot type II kunnen meerdere partijen inslaan, en blijft degene die inslaat verantwoordelijk voor de douaneschuld op zijn eigen goederen terwijl de vergunninghouder de plaats en de administratie beheert.

Q: Wat is het verschil tussen tijdelijke opslag en een douane-entrepot?

Ans: Tijdelijke opslag is de korte periode direct na binnenkomst waarin goederen nog een bestemming moeten krijgen, met een strikte termijn. Een douane-entrepot is een bewuste douaneregeling zonder wettelijke maximumtermijn, waarvoor je een vergunning en zekerheid nodig hebt. Het eerste overkomt je, het tweede kies je.

Q: Moet ik zekerheid stellen en hoeveel?

Ans: Ja, zekerheid is verplicht. De hoogte hangt af van de aard en de waarde van de goederen die je gemiddeld in opslag hebt, en wordt door de douane per vergunning vastgesteld. Met een AEO-vergunning voor douanevereenvoudigingen kan de vereiste zekerheid worden verlaagd.

Q: Mag ik goederen bewerken in een douane-entrepot?

Ans: Alleen gebruikelijke behandelingen, zoals sorteren, wegen, ompakken, etiketteren en het samenstellen van sets. Bewerkingen waardoor de goederen van aard veranderen of onder een andere goederencode komen te vallen zijn niet toegestaan. Daarvoor is actieve veredeling de juiste regeling.