Exporteren naar Amerika: douane, tarieven en oorsprong
Belangrijkste punten
- Voor elke zending naar de VS doe je in Nederland een uitvoeraangifte. De Amerikaanse invoeraangifte is een aparte stap, aan de andere kant van de oceaan.
- Het Amerikaanse invoerrecht op EU-goederen is sinds 2025 meerdere keren veranderd. Sinds 24 februari 2026 geldt een toeslag op grond van Section 122, die GTAI beschrijft als 10 procent bovenop het gewone tarief.
- Welk Amerikaans tarief geldt, hangt af van de oorsprong. Een product dat in Azie is gemaakt en via Nederland wordt doorverkocht, krijgt niet de behandeling van EU-goederen.
- Bij zeevracht moet de Amerikaanse importeur een Importer Security Filing indienen voordat de container in Europa aan boord gaat.
- Het btw-nultarief op de export houd je alleen met bewijs dat de goederen de EU hebben verlaten, en juist bij EXW ontbreekt dat bewijs vaak.
Een fabrikant van verpakkingsmachines in Twente verkoopt zijn eerste machine aan een klant in Georgia. De prijs is rond, de container is geboekt en de offerte zegt “geleverd, alle kosten betaald”. Pas als de machine in Savannah staat, blijkt dat niemand de Amerikaanse invoer heeft geregeld. De fabrikant is volgens zijn eigen offerte de importeur, maar heeft geen Amerikaanse broker en geen douaneborg. De machine wacht, en de klant ook.
Export naar Amerika voelt als een gewone zending met een langere reis. In werkelijkheid zijn het twee douaneprocedures in twee rechtsstelsels, met een Amerikaans tarief dat sinds 2025 een paar keer is verschoven. Hieronder staat wat beide kanten van je vragen.

Welke douaneformaliteiten heb je bij export naar Amerika?
Aan Nederlandse kant een uitvoeraangifte, aan Amerikaanse kant een invoeraangifte bij U.S. Customs and Border Protection (CBP). Die tweede doet bijna altijd een Amerikaanse customs broker namens de importeur.
De uitvoeraangifte dien je in voordat de goederen vertrekken. De douane geeft de zending vrij met een MRN, het nummer dat met de goederen meereist tot ze de EU verlaten. Hoe die aangifte stap voor stap verloopt, lees je in ons artikel over de exportaangifte.
Wat de Amerikaanse kant van jou nodig heeft, is vooral informatie:
- een handelsfactuur met een precieze goederenomschrijving, de waarde, de Incoterm en het land van oorsprong;
- de goederencode, liefst ook op tien cijfers volgens het Amerikaanse tarief;
- bij zeevracht de gegevens voor de Importer Security Filing, zoals fabrikant, verkoper en de plek waar de container is geladen.
Die Importer Security Filing, ook wel “10+2” genoemd, geldt voor alle lading die per schip in de VS aankomt. De importeur of zijn broker dient hem in, uiterlijk 24 uur voordat de container in de Europese haven aan boord gaat. CBP noemt op zijn pagina over de Importer Security Filing boetes, extra inspecties en vertraging als gevolg van een gemiste of foute melding.
Welk Amerikaans invoerrecht betaalt je klant?
Het gewone Amerikaanse tarief voor de goederencode, plus de toeslag die op dat moment voor EU-goederen geldt.
In de gezamenlijke verklaring van 21 augustus 2025 spraken de EU en de VS een plafond af van 15 procent, het gewone tarief inbegrepen. Volgens Germany Trade and Invest (GTAI), het Duitse overheidsbureau voor buitenlandse handel, gold dat tarief tot en met 23 februari 2026. Het rustte op een noodwet, de IEEPA, en na een uitspraak van het Supreme Court verviel het. Sinds 24 februari 2026 heffen de VS ook op EU-goederen een toeslag op grond van Section 122 van de Trade Act, die GTAI in zijn overzicht van het akkoord tussen de EU en de VS beschrijft als 10 procent bovenop het gewone tarief.
Daarnaast lopen sectortarieven: volgens GTAI 15 tot 50 procent extra op staal, aluminium en koper, en een gecombineerd tarief van 15 procent op auto’s en onderdelen. Civiele vliegtuigen en bepaalde geneesmiddelen betalen alleen het gewone tarief.
Een rekenvoorbeeld met aannames: machineonderdelen met een factuurwaarde van 40.000 dollar, een gewoon tarief van 2,5 procent en een toeslag van 10 procent. De importeur betaalt dan 12,5 procent, ofwel 5.000 dollar. De Amerikaanse douane rekent over de waarde van de goederen zelf, de zeevracht telt niet mee.
Welke toeslag er over drie maanden geldt, weten wij niet, en niemand anders ook. Noem een klant dus nooit een tarief uit je hoofd, maar laat het per code nakijken door de broker van je klant, op de dag van de offerte.
Wie doet de Amerikaanse invoer en wie betaalt?
Dat bepaalt de Incoterm. Bij de meeste termen is je Amerikaanse klant de importeur en betaalt hij het invoerrecht. Lever je DDP, dan ben jij dat.
Als importeur van record heb je in de VS een customs broker nodig die namens jou de invoeraangifte doet, en een douaneborg waarmee CBP zeker is van betaling. Dat kan als buitenlands bedrijf, maar het is werk dat je vooraf regelt, niet als de container al in de haven ligt. Wat DDP verder van je vraagt, staat in ons stuk over de DDP-incoterm.
Wij raden de meeste exporteurs DAP aan, tenzij de klant DDP echt eist. Met DAP lever je tot de deur en regelt de klant de invoer met zijn eigen broker.
Waarom telt de oorsprong bij export naar de VS?
Omdat de Amerikaanse tarieven per land van oorsprong verschillen. De afspraken voor EU-goederen gelden alleen voor producten die echt uit de EU komen, en een factuur uit Nederland zegt daar niets over.
De VS bepalen de oorsprong met de toets van substantial transformation: waar kreeg het product zijn laatste wezenlijke bewerking? Een groothandel die Chinese gereedschapskisten in Rotterdam ompakt en naar Chicago stuurt, exporteert Chinese goederen. Daarvoor gelden andere Amerikaanse tarieven, en die liggen voor veel producten flink hoger.
Zet het land van oorsprong dus juist op de factuur, en op de goederen zelf, want dat verwacht de Amerikaanse douane ook.
Let ook op de goederencode. De eerste zes cijfers zijn internationaal gelijk, daarna lopen het Europese en het Amerikaanse tarief uiteen. Hoe je de juiste code vaststelt, lees je in ons artikel over de HS-code. Voor de omgekeerde richting, goederen uit de VS naar Nederland, gelden sinds 1 juli 2026 weer andere regels, zie ons stuk over importeren uit Amerika.
Hoe houd je het btw-nultarief bij export naar de VS?

Met bewijs dat de goederen de EU echt hebben verlaten. Een levering aan een klant in de VS is een export, en daarvoor reken je nul procent btw, maar alleen als je de uitgang kunt aantonen. De bevestiging van uitgang bij je eigen uitvoeraangifte is daarvoor het sterkste bewijs.
Het risico zit bij EXW. Haalt de Amerikaanse koper de goederen op en regelt zijn expediteur de uitvoeraangifte, dan krijg jij die bevestiging vaak nooit te zien. Bij een boekenonderzoek kan de Belastingdienst dan Nederlandse btw over de levering naheffen, terwijl de machine al maanden in Ohio draait. Lever je toch EXW, leg dan in het contract vast dat de koper je het MRN en het bewijs van uitgang stuurt, of kies FCA, waarbij jij de uitvoeraangifte zelf doet.
Het gaat hier niet om kleine bedragen. Uit de handelscijfers van de Europese Commissie blijkt dat de EU in 2025 voor 554,9 miljard euro aan goederen naar de VS exporteerde, ruim anderhalf keer zoveel als ze er invoerde. Elke zending zonder exitbewijs is 21 procent btw die op de balans blijft hangen.
Waar gaat export naar Amerika in de praktijk mis?
Zelden in de aangifte zelf, vaak in de afspraken eromheen:
- een DDP-offerte zonder Amerikaanse broker of douaneborg;
- gegevens voor de Importer Security Filing die pas na het laden worden gestuurd;
- “EU” als land van oorsprong op de factuur bij goederen die buiten Europa zijn gemaakt;
- een EXW-levering waarbij niemand het MRN aan de verkoper doorgeeft.
Veelgestelde vragen
Q: Heb ik een uitvoeraangifte nodig voor een zending naar Amerika?
Ans: Ja. Elke zending die de EU verlaat, heeft een uitvoeraangifte nodig, ook een monsterzending. Je hebt er een EORI-nummer voor nodig. De aangifte levert het MRN op dat je later gebruikt als bewijs van uitgang voor het btw-nultarief.
Q: Hoeveel Amerikaans invoerrecht betaalt mijn klant?
Ans: Het gewone tarief voor de goederencode plus de toeslag die op dat moment voor EU-goederen geldt. Sinds 24 februari 2026 is dat volgens GTAI 10 procent extra, met eigen regels voor staal, aluminium en auto’s. Goederen zonder EU-oorsprong vallen onder andere tarieven. Controleer het per code op de dag van de offerte.
Q: Wie dient de Importer Security Filing in?
Ans: De Amerikaanse importeur, meestal via zijn customs broker. Jij levert de gegevens aan, zoals fabrikant, verkoper en laadplaats. De melding moet bij CBP binnen zijn voordat de container in Europa aan boord gaat, dus stuur die gegevens mee met de boeking.
Q: Kan ik als Nederlands bedrijf zelf importeur in de VS zijn?
Ans: Ja, met een Amerikaanse customs broker en een douaneborg. Het invoerrecht komt dan voor jouw rekening, zoals bij elke DDP-levering.
Q: Hoe snel is de Nederlandse kant van de export geregeld?
Ans: Bij complete documenten is de uitvoeraangifte binnen enkele uren klaar. Vertraging komt meestal door een onvolledige factuur of een vage goederenomschrijving.
Staat je eerste container naar de VS op de planning, of loopt de export al maar ontbreekt het exitbewijs? Als AEO-gecertificeerde douane-expediteur doen wij de uitvoeraangifte, kijken we de factuur en de oorsprongsgegevens na voordat de broker van je klant ermee aan de slag gaat, en bewaren we het MRN voor je btw-dossier. Ook ’s avonds en in het weekend. Wat we precies overnemen, staat bij onze diensten, en met een getekende machtiging kunnen we je volgende zending naar Amerika direct aangeven.
Geschreven door Bob Endeveld, eigenaar bij The Customs Company